فرانی

۱- نمی دونم چرا با بعضی از آدمها باید حتما با صراحت صحبت کرد. یعنی تا توی رویشان و به صورت رک و راست حرفی را نزنی به هیچ وجه نمی گیرند منظورت را. حالا دیگه خودتون حسابش را بکنید برای منی که اصولاْ در لفافه حرف می زنم و چه بسا زندگی می کنم درگیری با این موجودات چقدر سخته.

۲- قبلا گفته بودم که همیشه آماده شوخی هستم؟ خب الان هم همین را میگویم منتها مثل اینکه لازمه پرانتزی هم این وسط باز کنم و نکاتی را متذکر بشم. از شوخی استقبال می کنم تا زمانی که شوخی باشه و نه گستاخی و رد شدن از حریم ها. از قضا مطلقاْ اهل یک سری از شوخی ها نیستم و به شدت ناراحت و مشمئزم می کند این به اصطلاح شوخی ها و بیزار از شخص شوخی کننده.

پ.ن: بر همگان واضح و مبرهن است که مورد ۱ و ۲ در ارتباط مستقیم با هم هستند.